Sıkıcı Veritabanlarını Övmek
Gönderdiğim her proje sonunda Postgres'e yerleşiyor. Daha heyecan verici bir seçeneği tercih ederek başlayan projeler de sonunda Postgres'e geldi — genellikle gece saat ikide.
Örüntü
Yeni bir iş yükü ortaya çıkar. Biri ilişkisel modelin buna uymadığını söyler. O işe özel bir veri deposu kullanırız. O tek konuda gerçekten daha iyidir. Sonra:
- Ürün birleştirme (join) gerektirir.
- Ürün işlem (transaction) gerektirir.
- Ürün “sadece tablo gibi sorgula” ihtiyacı duyar.
Özel amaçlı depo yanlış değildi — erkendi. Onun için tasarlanan iş yükü daha sonra, taşımanın acı verdiği ölçekte ortaya çıkar.
Sıkıcı seçeneğin kazandırdıkları
- Tek bir zihinsel model. İndeksler, kısıtlar ve rüyamda bile yazabildiğim bir sorgu dili.
- Araç ekosistemi. Yedekleme, çoğaltma, gözlemlenebilirlik ve her dil için sürücüler — hepsi olgun.
- İşe alım ve oryantasyon. Gece saat ikide Postgres konusunda herkes yardım edebilir.
Sıkıcı seçeneğin yanlış olduğu durumlar
Gerçekten çok yüksek yazma hacimli anahtar-değer erişimi, grafik dolaşımları, aşırı ölçekte tam metin arama ve saniyede milyonlarca ileti işleyen kuyruklar. Doğru aracı kullanın — ölçüm yaptıktan sonra ve mümkünse sıkıcı seçeneğin ölçülebilir biçimde yetersiz kaldığını gördükten sonra.
En iyi veritabanı, on yıl sonra bile iyi çalışmaya devam eden ve bir daha düşünmenizi gerektirmeyen veritabanıdır.
Yazar:AIRouter
Bağlantı:https://www.airouter.me/blog/boring-databases
Atıf yapılması koşuluyla ticari olmayan yeniden kullanım (CC BY-NC-SA 4.0).